
Imbir lekarski
Zingiber officinale Roscoe
Nazwy ludowe: imbir
Tradycyjne zastosowanie
Według monografii HMPC (EMA) – dobrze ugruntowane stosowanie w zapobieganiu nudnościom i wymiotom w chorobie lokomocyjnej; tradycyjnie także przy łagodnych skurczowych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych i wzdęciach.
Jak wygląda
Tropikalna bylina z rozgałęzionym, palczastym kłączem o jasnobrązowej skórce i żółtawym, włóknistym, ostro pachnącym wnętrzu. Pędy z wąskimi, lancetowatymi liśćmi.
Zbiór
Zbiera się: kłącze.
Postać: napar, proszek.
Sobowtóry
- Galangal (Alpinia): kłącze twardsze, o różowawej skórce i innym aromacie
Gdzie rośnie
Pochodzi z południowo-wschodniej Azji. W Polsce uprawia się go tylko w doniczkach.
Legendy i dawne wierzenia
Konfucjusz miał jeść imbir do każdego posiłku. W średniowiecznej Europie funt imbiru kosztował tyle co owca, a piernik z imbirem był przysmakiem królów.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.