
Herbata chińska – herbata zielona
Camellia sinensis (L.) Kuntze
Nazwy ludowe: herbata, zielona herbata, czarna herbata (liść fermentowany)
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC, liść niefermentowany – herbata zielona) do łagodzenia zmęczenia i uczucia osłabienia. Działa głównie dzięki kofeinie. Z tych samych liści po fermentacji (utlenieniu) powstaje herbata czarna – najpopularniejszy napój świata.
Jak wygląda
Zimozielony krzew (w uprawie przycinany) o skórzastych, eliptycznych, ząbkowanych, błyszczących liściach. Młode pędy z pączkiem i 2–3 listkami to surowiec. Kwiaty białe z pękiem żółtych pręcików, pachnące.
Zbiór
Zbiera się: liść, pączek.
Postać: napar.
Sobowtóry
- Kamelia japońska: ozdobny krzew z tego samego rodzaju, o dużych kwiatach; liście nie służą do naparu
Gdzie rośnie
Pochodzi z południowych Chin. W Polsce się jej nie uprawia.
Legendy i dawne wierzenia
Według chińskiej legendy cesarz Shennong odpoczywał pod drzewem, gdy liść wpadł mu do gotującej się wody. Tak odkrył herbatę. Buddyjscy mnisi pili ją, by nie zasnąć w czasie medytacji.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.