
Haritaki
Terminalia chebula Retz.
Nazwy ludowe: harad, myrobalan, król ziół (Tybet)
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] W ajurwedzie i medycynie tybetańskiej haritaki to „król leków”: suszony owoc jest jedną z trzech części proszku triphala. Tradycyjnie stosuje się go przy zaparciach i dla poprawy trawienia. Owoc działa łagodnie przeczyszczająco i jest silnie garbnikowy. Badania kliniczne są małe i dotyczą głównie całej mieszanki.
Jak wygląda
Drzewo do 25–30 m. Liście eliptyczne, na ogonku tuż pod blaszką dwa małe gruczołki. Kwiaty drobne, żółtawobiałe, w kłosach. Owoc jajowaty, z pięcioma wyraźnymi żebrami; suszony żółtobrązowy do czarnego, twardy i pomarszczony.
Zbiór
Zbiera się: owoce.
Postać: proszek, odwar.
Sobowtóry
- bibhitaki (Terminalia bellirica) – owoc aksamitny, o słabych żebrach
Gdzie rośnie
Rośnie w lasach Indii, Nepalu, południowych Chin i Azji Południowo-Wschodniej, do 1500 m n.p.m.
Legendy i dawne wierzenia
Budda Medycyny, Bhaiszadźjaguru, na tybetańskich malowidłach trzyma w dłoni gałązkę z owocem haritaki. Mit mówi, że drzewo wyrosło z kropli nektaru nieśmiertelności, która spadła na ziemię.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
