
Granatowiec właściwy
Punica granatum L.
Nazwy ludowe: granat, granat właściwy, jabłko granatu
Tradycyjne zastosowanie
Owoce jada się na surowo, a sok – słodko-cierpki, bogaty w kwasy, cukry i witaminę C – dodaje się do napojów i potraw. W medycynie śródziemnomorskiej i azjatyckiej odwar z kory i korzenia stosowano przeciw tasiemcom (zawiera alkaloidy peletierynę i izopeletierynę), a odwar z kwiatów przy biegunce. Analizy badań nie wykazują silnych dowodów, że owoce granatu poprawiają zdrowie; wyniki badań klinicznych są niespójne. Brak monografii EMA.
Jak wygląda
Krzew lub niewielkie drzewo 3–5 m, młode gałęzie kolczaste. Liście naprzeciwległe, eliptyczno-lancetowate, 3–8 cm, błyszczące, całobrzegie. Kwiaty pomarańczowoczerwone, dzwonkowate, około 4 cm, z mięsistym czerwonym kielichem i licznymi pręcikami. Owoc wielkości jabłka, ze skórzastą czerwoną łupiną i koroną z działek kielicha; wewnątrz setki nasion w soczystych, rubinowych osnówkach.
Zbiór
Zbiera się: owoc (osnówki nasion, sok), (dawniej: skórka owocu, kora, kwiaty).
Postać: sok, kuchnia.
Sobowtóry
- granatowiec karłowy w doniczkach – ozdobny, owoce drobne
- persymona (kaki) – też jesienny owoc z kielichem, ale z miąższem bez pestek
Gdzie rośnie
Pochodzi z Iranu i Azji Środkowej. W Polsce rośnie w doniczkach.
Legendy i dawne wierzenia
Persefona zjadła sześć ziarenek granatu w podziemiu i dlatego musi wracać tam na sześć miesięcy w roku. Wtedy na ziemi jest zima. W wielu kulturach granat jest symbolem płodności.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.