
Dąb
Quercus robur L., Q. petraea (Matt.) Liebl., Q. pubescens Willd.
Nazwy ludowe: kora dębowa
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) stosowano objawowo przy łagodnej biegunce, łagodnych stanach zapalnych jamy ustnej i skóry oraz przy pieczeniu i świądzie w żylakach odbytu. Działa ściągająco dzięki garbnikom.
Jak wygląda
Wielkie, długowieczne drzewo o grubej, spękanej korze. Liście z zaokrąglonymi klapami po bokach. Owoce – żołędzie w miseczkach, u dębu szypułkowego na długich szypułkach.
Zbiór
Zbiera się: kora młodych gałęzi.
Kiedy: marzec – maj.
Postać: odwar, płukanka, okład.
Gdzie rośnie
Dęby rosną w całej Polsce w lasach liściastych i mieszanych. Korę zbiera się wiosną z młodych gałęzi przy wyrębie.
Legendy i dawne wierzenia
Dąb był drzewem Peruna. Najsłynniejszy polski dąb Bartek ma kilkaset lat, a legendy mówią, że w jego cieniu odpoczywali Kazimierz Wielki i Jan III Sobieski. W dębowych gajach Słowianie składali przysięgi.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.