
Cytryna zwyczajna
Citrus limon (L.) Burm. f.
Nazwy ludowe: cytryna, cytryna właściwa
Tradycyjne zastosowanie
Owoce zawierają dużo kwasu cytrynowego, witaminę C i witaminę B1, a skórka – olejek eteryczny. W dawnych księgach zielarskich sok z cytryny dodawano do napojów dla chorych, gorączkujących i przeziębionych, a skórkę do mieszanek ziołowych dla smaku i zapachu. To przede wszystkim owoc spożywczy i przyprawa. Nie ma monografii EMA dla owocu cytryny ani dowodów, że cytryna leczy przeziębienie.
Jak wygląda
Zimozielone drzewko do 5 m (rzadko 10 m), zwykle z kolcami. Liście jajowatolancetowate, lśniące, jasnozielone, do 15 cm, na słabo oskrzydlonych ogonkach. Kwiaty silnie pachnące, białe, z zewnątrz czerwono nabiegłe, 5-płatkowe, do 3 cm. Owoce jajowate, z wydłużonymi końcami, z grubą żółtą skórką i bardzo kwaśnym, soczystym miąższem.
Zbiór
Zbiera się: owoc (sok), skórka.
Postać: sok do napojów, kuchnia, skórka do naparów.
Sobowtóry
- limonka – mniejsza, zielona, cieńsza skórka; też fototoksyczna
- cytron (cedrat) – bardzo gruba, bulwiasta skórka, mało soku
- pomarańcza gorzka – okrągła, pomarańczowa, gorzka
Gdzie rośnie
Pochodzi z Azji. W Polsce rośnie w doniczkach.
Legendy i dawne wierzenia
W XVIII wieku lekarz James Lind dowiódł, że cytryny chronią żeglarzy przed szkorbutem. Brytyjskich marynarzy nazywano potem limeys, od soku z cytrusów.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
