
Cynamonowiec kamforowy
Cinnamomum camphora (L.) J.Presl (syn. Camphora officinarum Nees)
Nazwy ludowe: drzewo kamforowe, kamforowiec, kamfora
Tradycyjne zastosowanie
Kamforę otrzymywano przez destylację drewna z parą wodną. Maści i spirytus kamforowy wciera się w skórę przy bólach mięśni i stawów oraz w klatkę piersiową przy przeziębieniu: kamfora rozgrzewa, lekko znieczula i daje wrażenie łatwiejszego oddechu. W dawnych recepturach chińskich, arabskich i ajurwedyjskich należała do najcenniejszych wonności.
Jak wygląda
Wiecznie zielone drzewo do 20–30 m o potężnym pniu i głęboko spękanej korze. Liście błyszczące, jajowate, z trzema nerwami od nasady, roztarte pachną kamforą. Kwiaty drobne, zielonkawobiałe. Owoce to czarne jagody wielkości grochu.
Zbiór
Zbiera się: kamfora z drewna (dziś zwykle syntetyczna).
Postać: maść i spirytus kamforowy (zewnętrznie).
Sobowtóry
- cynamonowiec cejloński – z jego kory jest cynamon; pachnie zupełnie inaczej
- wawrzyn szlachetny – liście laurowe mają jeden główny nerw, nie trzy
Gdzie rośnie
Pochodzi z południowych Chin, Tajwanu i Japonii. Sadzony w ciepłym klimacie całego świata, w Australii i na Florydzie stał się rośliną inwazyjną.
Legendy i dawne wierzenia
W Japonii przy chramach rosną kamforowce liczące ponad tysiąc lat, opasane świętym sznurem shimenawa. Marco Polo pisał, że kamfora jest w Chinach warta tyle złota, ile sama waży.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

