
Cykoria podróżnik
Cichorium intybus L.
Nazwy ludowe: podróżnik, cykoria dzika
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) przy łagodnych zaburzeniach trawienia – uczuciu pełności, wzdęciach, powolnym trawieniu – oraz przy przejściowym braku apetytu. Palony korzeń to dawna kawa zbożowa.
Jak wygląda
Sztywna, rozgałęziona bylina przydrożna do 1,2 m, z mlecznym sokiem. Kwiaty jasnoniebieskie, siedzące wzdłuż łodyg, otwierają się rano i zamykają koło południa. Korzeń palowy, gruby, gorzki.
Zbiór
Zbiera się: korzeń, ziele.
Kiedy: wrzesień – październik.
Postać: odwar, napar.
Sobowtóry
- Chaber bławatek: kwiaty ciemniej niebieskie, rośnie w zbożu, bez mlecznego soku
- Mniszek lekarski: kwiaty żółte, liście tylko w przyziemnej rozecie
Gdzie rośnie
Rośnie na przydrożach, miedzach i nieużytkach. Ma błękitne kwiaty, które otwierają się rano i zamykają w południe.
Legendy i dawne wierzenia
Nazwa podróżnik pochodzi od legendy o dziewczynie, która czekała przy drodze na ukochanego, aż zamieniła się w niebieski kwiat. W Niemczech wierzono, że korzeń cykorii wykopany złotem w dzień świętego Piotra czyni niewidzialnym.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

