
Bylica draganek
Artemisia dracunculus L.
Nazwy ludowe: bylica estragon, estragon zwyczajny, estragon
Tradycyjne zastosowanie
Brak monografii EMA. Przede wszystkim przyprawa (octy, musztarda, kiszonki, dieta bezsolna). W zielarstwie lekko moczopędne i pobudzające wydzielanie soków trawiennych, przy braku apetytu; działanie słabe, zwykle w mieszankach. Brak badań klinicznych.
Jak wygląda
Naga, jasnozielona bylina 20–150 cm z rozłogami. Liście siedzące, równowąsko lancetowate, całobrzegie, 2–8 cm. Drobne, kuliste, zwisające koszyczki 2–4 mm, zielonkawożółtawe, w wiechach. Roztarte ziele silnie pachnie.
Zbiór
Zbiera się: ziele.
Kiedy: czerwiec – wrzesień.
Postać: kuchnia, napar.
Sobowtóry
- inne bylice (bylica pospolita, piołun) – liście pierzasto podzielone; piołun silnie gorzki
- w Europie Środkowej to jedyna bylica o pojedynczych, całobrzegich liściach
Gdzie rośnie
Pochodzi z Azji. W Polsce uprawia się go jako estragon.
Legendy i dawne wierzenia
Nazwa estragon pochodzi od arabskiego słowa smok, bo korzenie przypominają smoka. Wierzono, że leczy ukąszenia węży.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
