
Arnika górska
Arnica montana L.
Nazwy ludowe: kupalnik, pomornik
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) zewnętrznie przy siniakach, skręceniach i miejscowych bólach mięśni.
Jak wygląda
Bylina górskich łąk i wrzosowisk do 60 cm z przyziemną rozetą liści i 1–2 parami naprzeciwległych liści na łodydze. Koszyczki duże, pomarańczowożółte, języczki nieco postrzępione i opadające.
Zbiór
Zbiera się: kwiat.
Kiedy: czerwiec – lipiec.
Postać: maść, okład z rozcieńczonej nalewki.
Sobowtóry
- Starzec: koszyczki mniejsze i liczne, liście naprzemianległe – trujący
- Omieg: liście sercowate, naprzemianległe, rośnie w cieniu
- Pępawa i jastrzębce: brak naprzeciwległych liści na łodydze
Gdzie rośnie
Rośnie bardzo rzadko na górskich łąkach i ubogich murawach, głównie w Karpatach i Sudetach. Jest pod ochroną, więc surowiec pochodzi wyłącznie z upraw.
Legendy i dawne wierzenia
W Alpach i Niemczech arnikę zatykano w polach w noc świętojańską, żeby chroniła zboże przed burzą i gradem. Nazywano ją też tytoniem górskim, bo pasterze palili jej liście.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.