
Aralia groniasta
Aralia racemosa L.
Nazwy ludowe: nard amerykański, spikenard, dzięgława groniasta
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] Indianie wschodniej Ameryki Północnej i XIX-wieczni lekarze eklektyczni podawali korzeń aralii w syropach na kaszel i w okładach na skórę. Aromatyczny korzeń trafiał też do dawnego piwa korzennego. Współczesnych badań klinicznych nie ma.
Jak wygląda
Okazała bylina leśna do 2 m. Liście ogromne, złożone z wielu sercowatych, piłkowanych listków. Drobne, zielonkawobiałe kwiaty w dużych wiechach. Jesienią ciemnopurpurowe jagody. Korzeń gruby, mięsisty, korzennie pachnący.
Zbiór
Zbiera się: korzeń i kłącze.
Postać: odwar, syrop.
Sobowtóry
- nard prawdziwy (Nardostachys jatamansi) – himalajska roślina z Biblii, niespokrewniona
- aralia kolczasta i dzięgławy – inne gatunki rodzaju, część z kolcami
Gdzie rośnie
Rośnie w cienistych lasach liściastych wschodu USA i Kanady. W Europie spotykana w ogrodach botanicznych.
Legendy i dawne wierzenia
Należy do tej samej rodziny co żeń-szeń. Osadnicy nazwali ją spikenard, bo jej wonny korzeń przypominał im biblijny nard.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.