
Skąd się wzięły wielkie kamienie na polach i w lasach?
Przyniósł je lodowiec. W epoce lodowcowej lądolód ze Skandynawii kilka razy nasuwał się na Polskę i niósł ze sobą skały, czasem wielkości domu. Gdy lód stopniał, kamienie zostały tam, gdzie leżą do dziś.
Takie kamienie nazywa się głazami narzutowymi albo eratykami. Często to granity i gnejsy z Norwegii, Szwecji i Finlandii, a geolodzy potrafią rozpoznać, z jakiego miejsca pochodzą.
Największe głazy w Polsce mają obwód kilkudziesięciu metrów, a wiele z nich to pomniki przyrody. Rolnicy przez wieki wybierali mniejsze kamienie z pól i budowali z nich płoty, fundamenty i kościoły.
Dawniej wierzono, że wielkie głazy przyniósł diabeł albo olbrzymy. Stąd nazwy jak Diabelski Kamień czy Czarci Kamień w wielu wsiach.
Na dokładkę
Największym głazem narzutowym w Polsce jest Trygław koło Tychowa na Pomorzu. Ma ponad 40 metrów obwodu, a spora jego część kryje się pod ziemią. Nazwę dostał od Trzygłowa, słowiańskiego boga Pomorzan, a miejscowa legenda mówi, że pod kamieniem ukryto skarb albo że to skamieniały olbrzym. Wiele głazów jest pomnikami przyrody i nie wolno ich rozbijać ani zabierać.