
Kto wynalazł druk?
W Europie Johannes Gutenberg około 1450 roku, ale ruchome czcionki znali wcześniej Chińczycy i Koreańczycy. Najstarsza zachowana książka drukowana metalowymi czcionkami powstała w Korei w 1377 roku.
Chińczyk Bi Sheng około 1040 roku robił czcionki z wypalanej gliny. W Korei drukowano już metalowymi czcionkami, a książka „Jikji” z 1377 roku jest o kilkadziesiąt lat starsza od Biblii Gutenberga.
Gutenberg połączył kilka pomysłów: czcionki odlewane ze stopu ołowiu, cyny i antymonu w ręcznej formie, olejną farbę drukarską i prasę wzorowaną na prasie do wina. Dzięki temu w Europie, gdzie alfabet ma niewiele liter, druk stał się szybki i tani.
Pierwsze druki w Polsce wyszły w Krakowie w latach siedemdziesiątych XV wieku. Druk przyspieszył naukę, reformację i rozwój języków narodowych, także polskiego.
Na dokładkę
Pierwszą książką wydrukowaną po polsku w całości był prawdopodobnie „Raj duszny” Biernata z Lublina z 1513 roku. Wcześniej, w 1475 roku, we Wrocławiu wydrukowano „Statuta synodalia” z kilkoma polskimi modlitwami. Drukarze stali się pierwszymi strażnikami ortografii, bo ujednolicali pisownię, żeby czcionek starczało dla wszystkich liter.