
Czy grzyby świecą w ciemności?
Niektóre tak. Na świecie znamy około stu świecących gatunków. W Polsce delikatnie, zielonkawo świeci przede wszystkim grzybnia opieńki w butwiejącym drewnie, stąd dawne „świecące próchno”.
Światło powstaje w reakcji chemicznej podobnej do tej u świetlików: substancja zwana lucyferyną utlenia się z pomocą enzymu. Świecenie jest słabe i widać je tylko w zupełnej ciemności, gdy oczy przyzwyczają się do mroku.
Świecące próchno opisywali już Arystoteles i Pliniusz. Górnicy i żołnierze używali go podobno jako delikatnego znacznika w ciemności. W Polsce nazywano je świecącym próchnem, a w Anglii foxfire, czyli lisi ogień.
Po co grzyby świecą, do końca nie wiadomo. Badanie z Brazylii pokazało, że światło grzyba wabi owady, które potem roznoszą jego zarodniki.
Z dawnych wierzeń
Świecące próchno w lesie dawni ludzie brali za błędne ogniki, czyli dusze, które zwodzą wędrowców na bagna. W wielu wsiach wierzono, że w miejscu, gdzie nocą coś słabo świeci, zakopany jest skarb, a światło pilnuje go diabeł albo dusza pokutująca. Pierwszy okręt podwodny, amerykański Turtle z 1775 roku, miał podobno wskaźniki oświetlone kawałkami świecącego drewna.