Przód drzewa
To strona, z której patrzymy na drzewo. Wybiera się ją tak, żeby pokazać najładniejsze cechy: korzenie, ruch pnia i gałęzie.
Z czego składa się bonsai i na co patrzeć
To strona, z której patrzymy na drzewo. Wybiera się ją tak, żeby pokazać najładniejsze cechy: korzenie, ruch pnia i gałęzie.
Nebari to grube korzenie widoczne nad ziemią, które rozchodzą się od pnia na boki. Najstarsza część drzewa i najtrudniejsza do zmiany.
Pień powinien być gruby na dole i coraz cieńszy ku górze. To zwężanie się nazywa się zbieżnością (ang. taper). Pień grubszy u góry niż na dole to błąd (odwrotna zbieżność).
Łagodne zakręty pnia nadają drzewu charakter. Dzięki nim drzewo wygląda na starsze i bardziej naturalne.
To najniższa, najdłuższa i najgrubsza gałąź. Rośnie mniej więcej na 1/3 wysokości pnia, z lewej albo z prawej strony, lekko do przodu. Te 1/3 to średnia, nie sztywna miara.
Rośnie po przeciwnej stronie niż pierwsza, trochę wyżej. Jest nieco krótsza i cieńsza. Gałęzie dalej się tak zmieniają: raz w lewo, raz w prawo, coraz krótsze i cieńsze ku górze.
Trzecia gałąź rośnie z tyłu, między dwiema pierwszymi. Dzięki niej drzewo nie jest płaskie i ma głębię.
To czubek drzewa. Powinien być jeden. Może być prosto albo lekko pochylony do patrzącego, ale nigdy do tyłu, od patrzącego.
Liście rosną w osobnych kępach, jak małe chmurki. Kępy układa się piętrami, żeby światło wpadało do środka.
To puste miejsca między gałęziami, przez które widać tło. Są tak samo ważne jak gałęzie, bo dzięki nim drzewo nie wygląda jak zbita kula.
Długość donicy to mniej więcej 2/3 wysokości drzewa (przy szerokim drzewie: 2/3 szerokości korony). Głębokość donicy to mniej więcej grubość pnia tuż nad ziemią. Drzewa kaskadowe dostają głębsze donice, a lasy płytkie i długie.