
Parkogrzybek czerwonawy
Hortiboletus rubellus
Nazwy ludowe: podgrzybek czerwonawy, podgrzybek wielobarwny
Jak rozpoznać
- Kapelusz 3–10 cm, młody intensywnie karminowoczerwony, później matoworóżowy, suchy i zamszowy.
- Pory cytrynowożółte, później oliwkowe, po uciśnięciu błękitnieją.
- Trzon 3–12 cm, walcowaty, często wygięty, jasnożółty z czerwonymi smugami i plamami.
- Miąższ żółtawy, przekrojony błękitnieje.
Gdzie i kiedy rośnie
Lasy liściaste i parki, pod dębami, lipami i brzozami. Od lipca do września; w Polsce niezbyt częsty.
stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Najczęściej pod: dąb, lipa, brzoza; parki.
Uwaga na sobowtóra
Suchogrzybek złotopory. Spłowiałe, brązowe okazy parkogrzybka są bardzo podobne do suchogrzybka złotoporego. Młody parkogrzybek ma kapelusz żywo czerwony.
W kuchni
Jadalny, ale niskiej wartości: miękki i szybko robaczywieje. Zbieraj tylko młode, zdrowe owocniki i smaż je z innymi grzybami; spleśniałe wyrzuć.
Najczęstsze pytania
Czy parkogrzybek czerwonawy jest jadalny?
Tak, parkogrzybek czerwonawy to grzyb jadalny.
Kiedy rośnie parkogrzybek czerwonawy?
Lipiec – wrzesień. Lasy liściaste i parki, pod dębami, lipami i brzozami. Od lipca do września; w Polsce niezbyt częsty.
Parkogrzybek czerwonawy: z czym łatwo go pomylić?
Najczęściej z gatunkiem Suchogrzybek złotopory. Spłowiałe, brązowe okazy parkogrzybka są bardzo podobne do suchogrzybka złotoporego. Młody parkogrzybek ma kapelusz żywo czerwony.