
Włócznia Lugha
mitologia celtycka (irlandzka)
Tak wygląda w Twoim profilu
Ten artefakt czeka gdzieś w lesie. Gdy go znajdziesz podczas grzybobrania, jego animowana ikona zapali się w Twoich Trofeach, w Gablocie artefaktów. Rzadki artefakt daje 15 pkt w lidze.
Lug to irlandzki bóg światła i mistrz wszystkich sztuk. Jego włócznia, przywieziona z miasta Gorias, była jednym z czterech skarbów bogów Tuatha Dé Danann.
Pochodzenie
Włócznia należała do Lugha, boga światła i mistrza wszystkich sztuk, a bogowie Tuatha Dé Danann przywieźli ją z Gorias, gdzie uczył ich mędrzec Esras. Wspominają ją średniowieczne teksty irlandzkie: opowieść o czterech skarbach, „Księga najazdów Irlandii” (XI wiek) i późniejsza „Śmierć dzieci Tuireann”.
Historia
Lugh przybył na dwór bogów w Tarze jako młody nieznajomy. Odźwierny pytał, co umie, bo do środka wpuszczano tylko mistrzów. Lugh wymieniał kolejno: jest kowalem, wojownikiem, harfiarzem, poetą, lekarzem, czarodziejem i rzemieślnikiem. Na każde z tych zajęć dwór miał już swojego mistrza, więc Lugh zapytał, czy jest tam ktoś, kto umie to wszystko naraz. Takiego nie było, więc go wpuszczono, a przydomek Samildánach, „biegły we wszystkich sztukach”, został z nim na zawsze.
Lugh był synem Ciana z rodu bogów i Ethniu, córki Balora, okrutnego wodza Fomorian, którego jedno oko zabijało wzrokiem. Gdy wybuchła druga bitwa pod Mag Tuired, Lugh poprowadził bogów do zwycięstwa. W „Cath Maige Tuired” zabija własnego dziadka nie włócznią, lecz kamieniem z procy, który wbija Balorowi oko w głąb czaszki.
Gdy trzej synowie Tuireanna zabili ojca Lugha, Ciana, bóg zażądał od nich okupu. Musieli zdobyć dla niego cudowne skarby z całego świata, wśród nich ognistą włócznię perskiego króla Pisear, tak gorącą, że jej grot trzeba było trzymać zanurzony w wodzie, by nie podpalił wszystkiego wokół. Bracia zdobyli wszystko, lecz wyprawa ich zabiła, a opowieść zaliczana jest do „trzech smutnych opowieści Irlandii”.
W innych przekazach włócznia Lugha nosi imię Gáe Assail, czyli Włócznia Assala, a część tekstów również ją łączy z okupem za śmierć Ciana. Kto rzucał nią, wołając „Ibar!”, nigdy nie chybiał, a na okrzyk „Athibar!” powracała sama do ręki. Średniowieczni autorzy mieszali te opowieści, dlatego włócznia Lugha ma kilka imion i kilka historii.
Jak działa
Według średniowiecznych tekstów nikt nie wygrał bitwy z tą włócznią ani z wojownikiem, który ją dzierżył. Gdy Lug wołał „Ibar!”, rzut zawsze trafiał w cel, a na okrzyk „Athibar!” włócznia wracała mu do ręki. Późniejsza opowieść mówi o włóczni tak gorącej, że jej grot trzeba było trzymać w wodzie, by nie wybuchł płomieniem.
Moce
- Niezwyciężona w bitwie: Według tekstu o czterech skarbach nikt nie wygrał bitwy przeciw temu, kto trzymał tę włócznię.
- Zawsze trafia: Rzucona z okrzykiem „Ibar!” nigdy nie chybiała celu.
- Powrót do ręki: Na okrzyk „Athibar!” wracała do właściciela jak posłuszny ptak.
- Ognisty grot: W późniejszej opowieści była tak gorąca, że trzymano ją w wodzie, by nie wywołała pożaru.
Losy
Teksty nie mówią, by włócznię zniszczono. Razem z innymi skarbami miała odejść z bogami do podziemnych kurhanów sídhe, gdy Tuatha Dé Danann ustąpili ludziom. Po Lughu pozostało za to święto Lughnasadh, obchodzone w Irlandii na początku sierpnia jako początek żniw.
W kulturze
Imię Lugha zachowało się w nazwach miejsc, takich jak Lugdunum, czyli dzisiejszy Lyon, a święto Lughnasadh daje tytuł sztuce Briana Friela „Dancing at Lughnasa” (1990), sfilmowanej w 1998 r. z Meryl Streep.
Ciekawostka
Od imienia boga pochodzi nazwa rzymskiego Lugdunum, dzisiejszego Lyonu. Jego święto Lughnasadh obchodzono 1 sierpnia.