Wejdź do lasu
Włócznia Lugha, ilustracja
ilustracja AI
Skarbiec legend · Celtowie i Artur

Włócznia Lugha

mitologia celtycka (irlandzka)

Rzadki · 15 pkt
ŚwiatCeltowie i ArturMocNiezwyciężona w bitwieDar druidaGrot, który nie chybia

Tak wygląda w Twoim profilu

Ten artefakt czeka gdzieś w lesie. Gdy go znajdziesz podczas grzybobrania, jego animowana ikona zapali się w Twoich Trofeach, w Gablocie artefaktów. Rzadki artefakt daje 15 pkt w lidze.

Zobacz animowaną kartę w Skarbcu →

Lug to irlandzki bóg światła i mistrz wszystkich sztuk. Jego włócznia, przywieziona z miasta Gorias, była jednym z czterech skarbów bogów Tuatha Dé Danann.

Pochodzenie

Włócznia należała do Lugha, boga światła i mistrza wszystkich sztuk, a bogowie Tuatha Dé Danann przywieźli ją z Gorias, gdzie uczył ich mędrzec Esras. Wspominają ją średniowieczne teksty irlandzkie: opowieść o czterech skarbach, „Księga najazdów Irlandii” (XI wiek) i późniejsza „Śmierć dzieci Tuireann”.

Historia

Lugh przybył na dwór bogów w Tarze jako młody nieznajomy. Odźwierny pytał, co umie, bo do środka wpuszczano tylko mistrzów. Lugh wymieniał kolejno: jest kowalem, wojownikiem, harfiarzem, poetą, lekarzem, czarodziejem i rzemieślnikiem. Na każde z tych zajęć dwór miał już swojego mistrza, więc Lugh zapytał, czy jest tam ktoś, kto umie to wszystko naraz. Takiego nie było, więc go wpuszczono, a przydomek Samildánach, „biegły we wszystkich sztukach”, został z nim na zawsze.

Lugh był synem Ciana z rodu bogów i Ethniu, córki Balora, okrutnego wodza Fomorian, którego jedno oko zabijało wzrokiem. Gdy wybuchła druga bitwa pod Mag Tuired, Lugh poprowadził bogów do zwycięstwa. W „Cath Maige Tuired” zabija własnego dziadka nie włócznią, lecz kamieniem z procy, który wbija Balorowi oko w głąb czaszki.

Gdy trzej synowie Tuireanna zabili ojca Lugha, Ciana, bóg zażądał od nich okupu. Musieli zdobyć dla niego cudowne skarby z całego świata, wśród nich ognistą włócznię perskiego króla Pisear, tak gorącą, że jej grot trzeba było trzymać zanurzony w wodzie, by nie podpalił wszystkiego wokół. Bracia zdobyli wszystko, lecz wyprawa ich zabiła, a opowieść zaliczana jest do „trzech smutnych opowieści Irlandii”.

W innych przekazach włócznia Lugha nosi imię Gáe Assail, czyli Włócznia Assala, a część tekstów również ją łączy z okupem za śmierć Ciana. Kto rzucał nią, wołając „Ibar!”, nigdy nie chybiał, a na okrzyk „Athibar!” powracała sama do ręki. Średniowieczni autorzy mieszali te opowieści, dlatego włócznia Lugha ma kilka imion i kilka historii.

Jak działa

Według średniowiecznych tekstów nikt nie wygrał bitwy z tą włócznią ani z wojownikiem, który ją dzierżył. Gdy Lug wołał „Ibar!”, rzut zawsze trafiał w cel, a na okrzyk „Athibar!” włócznia wracała mu do ręki. Późniejsza opowieść mówi o włóczni tak gorącej, że jej grot trzeba było trzymać w wodzie, by nie wybuchł płomieniem.

Moce

Losy

Teksty nie mówią, by włócznię zniszczono. Razem z innymi skarbami miała odejść z bogami do podziemnych kurhanów sídhe, gdy Tuatha Dé Danann ustąpili ludziom. Po Lughu pozostało za to święto Lughnasadh, obchodzone w Irlandii na początku sierpnia jako początek żniw.

W kulturze

Imię Lugha zachowało się w nazwach miejsc, takich jak Lugdunum, czyli dzisiejszy Lyon, a święto Lughnasadh daje tytuł sztuce Briana Friela „Dancing at Lughnasa” (1990), sfilmowanej w 1998 r. z Meryl Streep.

Ciekawostka

Od imienia boga pochodzi nazwa rzymskiego Lugdunum, dzisiejszego Lyonu. Jego święto Lughnasadh obchodzono 1 sierpnia.

Zobacz w Skarbcuanimowana karta, znajdź go w lesie

Źródła