Wejdź do lasu
Topór Peruna, ilustracja
ilustracja AI
Skarbiec legend · Słowianie

Topór Peruna

mitologia słowiańska

Rzadki · 15 pkt
ŚwiatSłowianieMocCiskanie gromówDar druidaGromowy ogień

Tak wygląda w Twoim profilu

Ten artefakt czeka gdzieś w lesie. Gdy go znajdziesz podczas grzybobrania, jego animowana ikona zapali się w Twoich Trofeach, w Gablocie artefaktów. Rzadki artefakt daje 15 pkt w lidze.

Zobacz animowaną kartę w Skarbcu →

Perun był słowiańskim bogiem błyskawic, gromu i wojny, a jego imię przetrwało w polskim słowie „piorun”. Przedstawiano go uzbrojonego najczęściej w topór, młot lub włócznię, walczącego z demonami chaosu.

Pochodzenie

Perun był najważniejszym bogiem wschodnich Słowian, panem gromu, burzy i wojny. Już w VI wieku bizantyjski historyk Prokopiusz z Cezarei pisał, że Słowianie czczą jednego boga, twórcę błyskawicy, i składają mu w ofierze woły, a imię Peruna wymienia ruska „Powieść minionych lat” z początku XII wieku.

Historia

Według rekonstrukcji badaczy, zwłaszcza Wiaczesława Iwanowa i Władimira Toporowa, mit o Perunie opowiadał o wielkiej wojnie nieba i ziemi. Perun mieszkał na szczycie świata, w koronie potężnego dębu, a u jego korzeni czaił się Weles, władca podziemia, wód i bydła. Gdy Weles wykradał mu bydło, żonę lub dziecko, Perun ruszał w pościg.

Weles uciekał, przemieniając się w węża, w człowieka, w drzewo lub kamień, a Perun ciskał w każdą jego kryjówkę pioruny. Dlatego, jak wierzono, grom uderza w samotne drzewa i głazy. Ostatecznie bóg burzy zabijał przeciwnika albo strącał go do wód, a z nieba spadał życiodajny deszcz. Każda burza była echem tej walki.

Ruś wierzyła w Peruna naprawdę. Kronika opisuje, że w traktatach z Bizancjum z 907 i 945 roku wojownicy księcia składali przysięgę na Peruna, kładąc przed sobą miecze i tarcze. W 980 roku książę Włodzimierz postawił na wzgórzu w Kijowie drewniany posąg Peruna ze srebrną głową i złotymi wąsami.

Kilka lat później, po chrzcie Rusi, ten sam Włodzimierz kazał posąg obalić. Według kroniki przywiązano go do końskiego ogona, ciągnięto do Dniepru, okładano kijami i wrzucono do rzeki. Podobny los spotkał Peruna w Nowogrodzie, gdzie jego posąg z sanktuarium w Perynie strącono do Wołchowa.

Jak działa

Według rekonstrukcji badaczy Perun ciskał z nieba pioruny i rąbał nimi siły chaosu, przede wszystkim swego odwiecznego przeciwnika, Welesa. Burza była echem tej walki, a uderzenie pioruna miało oczyszczać ziemię ze zła. Topór był jego bronią i znakiem gromu.

Moce

Losy

Wielkie posągi Peruna zniszczono pod koniec X wieku. Do dziś archeolodzy znajdują na ziemiach dawnej Rusi małe amulety w kształcie toporków z X do XII wieku, często łączone z kultem boga gromu, a pod Nowogrodem nazwę Peryn nosi miejsce dawnego sanktuarium.

W kulturze

Imię boga przetrwało w polskim słowie „piorun”. Perun jest dziś jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w literaturze, muzyce i grach inspirowanych mitologią słowiańską.

Ciekawostka

Według „Powieści minionych lat” książę Włodzimierz postawił w 980 r. w Kijowie posąg Peruna ze srebrną głową i złotymi wąsami. Po chrzcie Rusi w 988 r. kazał go zrzucić do Dniepru.

Zobacz w Skarbcuanimowana karta, znajdź go w lesie

Źródła