
Andvaranaut
mitologia nordycka
Tak wygląda w Twoim profilu
Ten artefakt czeka gdzieś w lesie. Gdy go znajdziesz podczas grzybobrania, jego animowana ikona zapali się w Twoich Trofeach, w Gablocie artefaktów. Rzadki artefakt daje 15 pkt w lidze.
Złoty pierścień karła Andwariego, który mieszkał w wodospadzie pod postacią szczupaka. Loki złapał go w sieć i zabrał mu cały skarb, a na końcu także pierścień.
Pochodzenie
Andvaranaut, czyli „dar Andwariego”, należał do karła Andwariego, który pod postacią szczupaka strzegł skarbu w wodospadzie. Opowieść o pierścieniu znają pieśni „Eddy poetyckiej” (m.in. „Pieśń o Reginie”), Snorri Sturluson w „Eddzie prozaicznej” (ok. 1220 r.) i „Saga o Wölsungach” z XIII wieku.
Historia
Odyn, Loki i Hönir szli kiedyś nad wodospadem Andwariego. Na brzegu wydra jadła łososia z przymkniętymi oczami. Loki zabił ją kamieniem i chwalił się podwójnym łupem. Nie wiedział, że to Otr, syn czarownika Hreidmara, przybrany w zwierzęcą postać. Gdy bogowie pokazali skórę Hreidmarowi, ten pojmał ich i zażądał okupu: skórę wydry trzeba napełnić czerwonym złotem i całą nim przykryć.
Loki ruszył po złoto. W „Pieśni o Reginie” pożycza sieć od bogini morza Ran i łowi nią szczupaka, w innej wersji, u Snorriego, chwyta karła gołymi rękami. Andwari oddaje cały skarb, ale próbuje ukryć mały złoty pierścień, bo dzięki niemu mógł pomnażać bogactwo. Loki zabiera i ten. Wtedy karzeł rzuca klątwę: pierścień i złoto przyniosą śmierć każdemu, kto je posiądzie.
Odynowi pierścień tak się spodobał, że zatrzymał go dla siebie. Gdy jednak Hreidmar obejrzał okryte złotem futro, znalazł jeden niezakryty wąs i Odyn musiał położyć na nim pierścień. Loki, odchodząc, z satysfakcją ogłosił klątwę. Spełniła się szybko: syn Hreidmara Fafnir zabił ojca, zabrał całe złoto, nie dzieląc się z bratem Reginem, i zamienił się w smoka, który leżał na skarbie.
Regin wychował bohatera Sigurda, a ten mieczem Gram zabił Fafnira z dołu wykopanego na smoczej ścieżce. Gdy skosztował krwi z serca smoka, zrozumiał mowę ptaków, które ostrzegły go przed zdradą Regina, więc zabił i jego. Pierścień podarował potem walkiryi Brunhildzie, później odebrał go jej podstępem i dał żonie, Gudrun. Gdy Gudrun pokazała Brunhildzie Andvaranaut podczas kłótni nad rzeką, prawda o oszustwie wyszła na jaw, a zazdrość i zemsta doprowadziły do zabójstwa Sigurda i śmierci Brunhildy.
Klątwa szła dalej. Bracia Gudrun, Gunnar i Högni, zatopili skarb w Renie, by nikt go nie zdobył, a sami zginęli z rąk króla Atlego, nie zdradzając miejsca ukrycia. Pierścień, który miał mnożyć złoto, pomnażał przede wszystkim nieszczęścia.
Jak działa
Według Eddy pierścień pomagał właścicielowi pomnażać złoto. Andwari rzucił na niego klątwę: każdy, kto go posiądzie, zginie. Klątwa spełniła się po kolei na Hreidmarze, smoku Fafnirze i bohaterze Sigurdzie.
Moce
- Pomnażanie złota: Według „Pieśni o Reginie” i sagi pierścień pozwalał właścicielowi wciąż zdobywać nowe bogactwo.
- Klątwa Andwariego: Każdy, kto posiadł pierścień i skarb, ginął, a klątwa przechodziła na następnego.
- Serce skarbu: Bez pierścienia nawet całe złoto Andwariego nie mogło zapłacić okupu za Otra.
- Siew niezgody: Pierścień budzi chciwość i zazdrość, które niszczą rodziny i przyjaźnie.
Losy
Według legendy złoto i przekleństwo spoczywają na dnie Renu, gdzie zatopili je Gunnar i Högni. Ta sama opowieść, w niemieckiej wersji jako skarb Nibelungów, wraca w średniowiecznej „Pieśni o Nibelungach”, a Ren stał się w legendzie strażnikiem skarbu, którego nikt nie odnalazł.
W kulturze
Historia przeklętego pierścienia była podstawą cyklu oper Ryszarda Wagnera „Pierścień Nibelunga” (1876), a J.R.R. Tolkien opowiedział ją wierszem w „Legendzie o Sigurdzie i Gudrun”, wydanej w 2009 r.
Ciekawostka
Opowieść o przeklętym złocie z „Sagi o Wölsungach” zainspirowała cykl operowy Richarda Wagnera „Pierścień Nibelunga”.